Frustraties in het verkeer

Geplaatst op: 17-10-2016

Het is alweer een aantal weken geleden dat de vakantie ten einde kwam. Na zes weken keek ik daar stiekem best naar uit – en veel ouders met mij. Toch is het naar school gaan ook een moment van voorzichtigheid. Ondanks dat veel fietsers zich gelukkig keurig gedragen, zijn er ook die daar moeite mee hebben. Enerzijds door de jeugdige leeftijd, een kleuter heeft immers een stuk minder verkeersinzicht dan een volwassene. Anderzijds door onoplettendheid. Vaak krijg ik de vraag wie er dan schuldig is, de slordige fietser of de automobilist.

Eigenlijk is dit helemaal niet interessant. We moeten allemaal de rust bewaren in het verkeer en goed blijven opletten. Toch zie ik, als fervent fietser, nog te veel automobilisten met haast. Door onoplettendheid – vaak in combinatie met snelheid – heb ik al diverse bijna-aanrijdingen en zelfs twee daadwerkelijke aanrijdingen gehad. Maar heel eerlijk, als ik in de auto zit en te laat vertrek, stoor ik mij ook als het verkeer niet doorstroomt. Heeft dat zin? Nee, totaal niet. Daarom heb ik besloten om óf tijdig te vertrekken, óf te accepteren dat ik door mijn eigen fout mogelijk iets later ben. Harder rijden om de verloren tijd in te halen haalt echt niets uit. Voor je gevoel ben je misschien sneller, maar het scheelt nagenoeg niets met wanneer de maximum snelheid gereden wordt. Buiten dat kom je gespannen op de plaats van bestemming aan.

Gaan de fietsers dan vrijuit? Nee. Dus ik doe ook een oproep aan de fietsers. Let op en ga er niet vanuit dat de automobilist altijd stopt. Rood licht betekent stoppen, dus stop ook echt! En met z’n vijven fietst het misschien gezellig, maar dat is het zeker niet voor tegenliggers of verkeersdeelnemers die er langs willen.
Een afsluitend advies voor iedereen in het verkeer: voorrang moet je krijgen, niet nemen.